Emu64.pl

Świat komputerów Commodore 64

Grafika komputera Commodore 64

Komputery Commodore 64 posiadały układ grafiki VIC-II, był to układ scalony wyprodukowany przez MOS Technology odpowiedzialny za funkcję wyświetlania obrazu i odświeżania pamięci półprzewodnikowej. System ten wykorzystano również przy konstrukcji Commodore 128. To właśnie VIC-II obok dźwiękowego układu SID przyczyniły sie do niezwykłej popularności komputera Commodore 64.

Specyfika układu VIC-II

Programowanie i sterowanie tym układem możliwe jest przy pomocy 47 rejestrów. Tryb tekstowy daje możliwość wyświetlania matrycy znaków pod postacią 40 znaków x 25 wierszy. Występowały również dwa tryby graficzne. Pierwszy, zwany także hi-res, oferował rozdzielczość 320×200 px z dostępem do dwóch kolorów i jednym bitem na piksel. Drugi, zwany multi-color umożliwiał rozdzielczość 160×200 px z dwoma bitami na piksel. Każde dwa bity w trybie hi-res tworzyły jeden bit w systemie multi-color. Chociaż fabrycznie zdefiniowano jedynie 16 kolorów, to praktycznie można było uzyskać ich aż 128 stosując tak zwany tryb z przeplotem. Zarówno stosując tryb graficzny czy tryb tekstowy, wybór kolorów był przypisany do obszaru, który równał się jednemu znakowi. Koderzy stosowali również technikę FLI, czyli Flexible Line Interpretation, dokonywali oni zmiany atrybutów przy każdej wyświetlanej linii, tak że kolory zdefiniowane były ograniczane do rozmiarów 8×1 pikseli.

Zobacz również: Polskie drukarki 3d od 3DGence

Duszki

Układ graficzny VIC-II obsługiwał 8 sprites, czyli duszków. Były to niewielkie obrazki wykorzystywane w grafice dwuwymiarowej. Dzięki duszkom można było uzyskać bardzo proste animacje. Namiastkę trzeciego wymiaru dawał zabieg wyświetlania duszków w określonej kolejności różnicując przy tym ich rozmiar, dawało to efekt głębi i dodatkowego wymiaru. Duszki były wyświetlane zupełnie niezależnie od trybu graficznego. Dzięki różnym trikom związanym choćby z przeplotem czyli z interlace, możliwe było wyświetlanie duszków na niedostępnej dla grafiki ramce ekranu, co umożliwiało zwiększenie ich ilości ze standardowych ośmiu nawet do kilkudziesięciu.

Comments are currently closed.